ولى در حين محاصره از قيد غزان گريخت و پيش مؤيّد رفت . سپاهيان غز چون از فتح نيشابور عاجز شدند بغارت طوس برگشتند و محمود تا رمضان 557 پيش مؤيّد بود . در اين تاريخ مؤيّد محمود و پسرش هر دو را كور كرد و اين دو به همين حال در حبس او بودند تا جان سپردند و مؤيّد آىابه در همين تاريخ بسلطنت بنام خود خطبه خواند و كمى بعد طوس و قومس را نيز مسخّر ساخت و در 558 بدعوت شمس الدّين ايلدگز اتابك سلطان ارسلان بن طغرل بن محمّد بن ملكشاه پادشاه سلجوقى عراق حاضر شد كه در قلمرو خود بنام اين سلطان خطبه بخواند و در اين تاريخ در خراسان و گرگان بنام سه نفر خطبه ميخواندند . در قومس و طوس و بيهق و نيشابور بنام سلطان ارسلان سلجوقى در گرگان و دهستان بنام ايل ارسلان خوارزمشاه و در بلخ و مرو و سرخس كه در دست غز بود ابتدا بنام سلطان متوفّى سنجر و بعد بنام حاكم آن بلاد . خراسان را چنان كه عنقريب بيايد خوارزمشاهيان مسخّر كردند و مؤيّد آىابه بدست خوارزمشاه بقتل رسيد . 7 - مغيث الدّين ابو القاسم محمود بن محمد ( 511 - 525 ) سلطان مغيث الدّين ابو القاسم محمود كه پس از مرگ پدر خود سلطان محمّد در ذى الحجّهء 511 بسلطنت عراق نشسته بود پس از آنكه در 12 جمادى الاولى 513 از دست عمّ خويش سلطان سنجر در ساوه مغلوب و بتوسّط او بسلطنت سابق برقرار گرديد باصفهان آمد و بامر سنجر وزارت خود را به صاحب ديوان اشراف پدر خود يعنى كمال الملك علىّ بن احمد سميرمى كه كفايت و فضلى بكمال داشت و وسيلهء آوردن محمود پس از شكست به خدمت سنجر شده بود واگذاشت قوام الملك ابو القاسم در گزينى رئيس ديوان طغرا و انشاء شد و شمس الملك بن خواجه نظام الملك مستوفى كلّ مملكت .